When I’m trying imagine this project, that’s make some sense. Small antenna build in your wear could transmit signal even to 2 km. So sitting and waiting for bus you have chance to get some signal and watch YouTube in HD

via Human clothing as a relay network.

Well, some night when you do not have anything to do, just start investigate a tranzeo cpe unit and here it is! Inside is a board with CM9 card which is working on 2,4 and 5,8 Ghz.

via Tranzeo TR-6600 Series – Inside The Box.

SOLAR-WIND – 450W.

Rural Broadband Installation Nanostation.

Z 5 na 6 sierpnia 2004 roku w Kietrzu przy polsko-czeskiej granicy, w dojrzałej pszenicy COŚ odcisnęło dwanaście ogromnych kręgów. Choć wiele osób było przekonanych, że ktoś bawi się kosztem znerwicowanych rolników, większość twierdziła, że tajemnicze kręgi na polu pszenicy nie zostały zrobione ludzką ręką.

Tak, czy owak, już w drugim dniu od pojawienia się znaków, w zboże weszły tłumy gapiów. Trzeciego dnia rozdrażniony właściciel pola wynajął kombajny i kazał zlikwidować Tajemnicę.

Specjaliści od kwestii UFO oznajmili, że to zapowiedź pierwszego, konkretnego kontaktu z obcą cywilizacją, który ma nastąpić za pięć lat. Nie nastąpił.

Kietrz odszedł w zapomnienie, pozostała natomiast pamięć o słynnym Wylatowie, gdzie do dziś są badane dziwne zjawiska; świetliste kule na niebie, czy kręgi w zbożu. A te ciągle należą do sfery, która nie śniła się filozofom.

Maszyna z głębin

Według badań opinii publicznej, w istnienie we wszechświecie wysoko rozwiniętych cywilizacji (oprócz ziemskiej) wierzy ok. 70% ludzi – w tym ok 40% naukowców. Średnio ok. 45% ludzi jest przekonanych, że Obcy od dawna odwiedzają Ziemię. Tymczasem astronomowie twierdzą, że z tysięcy przebadanych przypadków pojawiania się UFO tylko dwóch nie udało się wyjaśnić.

Innego zdania są badacze dziwnych zjawisk. Przecież na terenie Polski dochodzi często do spektakularnych spotkań z UFO. Najciekawsze z nich wydarzyły się w czasach, gdy na medialną popularność pozaziemskich gości trzeba było jeszcze długo czekać, a Polacy przede wszystkim byli zainteresowani kontaktem trzeciego stopnia z panią z mięsnego, która mogła coś załatwić ze sklepu. Socjalizm nie sprzyjał sprawom natury wyższej.

W marcu 1959 roku, idąca plażą w Kołobrzegu grupa żołnierzy WOP zauważyła niezwykle wzburzoną w jednym miejscu powierzchnię spokojnego dotąd morza. Wyglądało to jakby woda intensywnie wrzała na niewielkim, kolistym obszarze. W pewnym momencie, wśród tryskających w górę fontann wody, wystrzelił kilkumetrowej wielkości, trójkątny obiekt.

Dziwny pojazd wzniósł się w górę, okrążył okolicę pobliskiej jednostki wojskowej i odleciał z ogromną prędkością. Całe zdarzenie widziała też grupka spacerujących po plaży cywilów.

Na miejsce zdarzenia przybyły natychmiast odziały wojska, ale niczego nie udało im się znaleźć. Płetwonurkowie, którzy przebadali dno morza, również nie natknęli się na nic podejrzanego. Co ciekawe. informacje o tym „incydencie” zostały upublicznione przez zachodnie źródła, potem cytowane przez polskich badaczy nieznanego.

Do podobnego zdarzenia doszło kilka miesięcy później niedaleko Koszalina. Widziano tam dwa tajemnicze obiekty, które wynurzyły się spod powierzchni wody, wzbiły w niebo i z ogromną prędkością odleciały. Wszystko odbyło się w absolutnej ciszy.

Wywiad czy UFO?

21 stycznia 1959 roku z nieba spadł nieznany obiekt i pogrążył się w wodach gdyńskiego portu. W „Wieczorze Wybrzeża” ukazał się artykuł, w którym Władysław Kuczyński, jeden ze świadków zdarzenia, opowiadał: „Ja i pięciu moich kolegów pracowaliśmy w tym czasie w ładowni (…) Ten dźwięk przypominał raczej zgrzyt, powstały na skutek tarcia metali. „Coś” było długości około metra, raczej półkoliste niż okrągłe, najpierw różowe, później coraz bardziej czerwieniejące. Woda wytrysła na wysokość 1,5 metra.”

Inni świadkowie zeznali, że jeszcze długo po incydencie nad wodą unosiła się para. W mieście huczało od plotek. W prasie pojawiły się wypowiedzi świadków, którzy utrzymywali, że widzieli nadlatujący nad miasto pomarańczowy talerz.

Całą sprawą zajęły się służby bezpieczeństwa i wojsko. W tamtych latach wydarzenie tego typu były traktowane bardzo poważnie, za wszystkim mógł przecież stać imperialistyczny wywiad. Ekipa nurków przeprowadziła drobiazgowe poszukiwania w wodach basenu portowego. I tym razem niczego nie udało się im odnaleźć.

Wydarzenia, które teraz nastąpiły, wydają się absolutnie nieprawdopodobne. Przedstawiło je dwóch polskich badaczy nieznanego, Bronisław Rzepecki i Krzysztof Piechota w książce „UFO nad Polską”.

Kilka dni po zdarzeniu strażnicy portowi mieli napotkać na plaży dziwną istotę. Była ubrana w kombinezon, miała spalone włosy i część twarzy i wyczerpana usiłowała czołgać się po mokrym piasku. Natychmiast powiadomili milicję.

Znalezioną istotę zabrano do kliniki i tam poddano badaniom. Okazało się, że nie mówi w żadnym znanym języku. W trakcie badań lekarze stwierdzili, że posiada ona całkowicie odmienny od ludzkiego układ organów wewnętrznych a jej układ krwionośny ma niespotykany, spiralny kształt.

Liczba palców u rak i nóg różniła się też od ludzkiej. Istota żyła jeszcze jakiś czas, zmarła gdy zdjęto jej z ręki bransoletę. Nie wiadomo co stało się z ciałem przybysza, niektóre źródła podają, że zostało przewiezione przez wojsko do Związku Radzieckiego.

Podobno nie zmarła ona jak dotychczas sądzono i była jeszcze długo przechowywana w tajnym ośrodku w stanie śpiączki. Gdyby okazało się to prawdą, wydarzenie jakie miało miejsce w Gdyni można by z powodzeniem nazwać polskim Roswell.

Rolnik i UFO

Najwyraźniejszym akcentem w annałach nie tylko polskiej, ale i światowej ufologii jest słynny przypadek z Emilcina. Dziś, we wsi stoi nawet pomnik UFO, który znalazł się tu z inicjatywy fundacji Nautilus.

10 maja 1978 roku 71-letni rolnik Jan Wolski z Emilcina, jadąc furmanką na pole zauważył srebrzysty obiekt. Unosił się 4-5 metrów nad ziemią, miał kształt prostopadłościanu. a w jego ścianach nie było widać żadnych otworów czy okien. Pod obiektem, na trawie, leżała niewielka platforma, na której Jan Wolski dostrzegł postać przyjaznym gestem zapraszającą go do siebie.

Wolski podszedł bliżej i stanął na platformie obok istoty. Platforma błyskawicznie podjechała do góry i obydwaj znaleźli się we wnętrzu unoszącego się ponad łąką obiektu.

Jak opisuje świadek wydarzenia, wnętrze pojazdu nie zrobiło na nim specjalnego wrażenia, było całe czarne, a w kabinie nie było widać żadnych urządzeń kontrolnych. Jedynym sprzętem była tylko niewielka ławeczka pod ścianą pomieszczenia. Krzątało się w nim kilkoro, jak określił, „dziwnych ludzi”.

Byli niewielkiego wzrostu i mieli ciemnozielone twarze, a jedynym ich odzieniem był czarno-szary, pokrywający szczelnie całe ciało, kombinezon.

Ich twarze zaniepokoiły Wolskiego, brakowało im ludzkiej mimiki. Miały skośne oczy, a usta przypominały jedynie prostą, bezbarwną kreskę. Rozmawiali ze sobą w nieznanym języku, którego brzmienie zaskoczyło Wolskiego.

Wydawało mu się niemożliwe, aby sami siebie rozumieli – tak szybko wypowiadali niezrozumiałe słowa. Na podłodze leżało też kilka czarnych ptaków, które żyły, ale wydawały się być czymś odurzone.

Istoty na migi nakazały Wolskiemu, aby się rozebrał i badali go dotykając jakimiś przypominającymi talerze przedmiotami. Jedli przy tym coś co przypominało lodowe sople. Ogromne zainteresowanie wzbudził u istot skórzany pasek Wolskiego, kilkakrotnie rozpinali i zapinali jego metalową klamrę.

Po kilku minutach nakazali mu, aby się ubrał. Badanie było skończone. Na koniec Jan Wolski zdjął czapkę i powiedział istotom „do widzenia”, a oni jakby się odkłonili. Chcieli poczęstować go swoimi „soplami”, ale ten odmówił. Chciał jak najszybciej wrócić do domu i opowiedzieć rodzinie o tym co go spotkało.

Gdy zaaferowany wrócił w to miejsce wraz z synem, po pojeździe nie było już śladu. Podobno odlatujący obiekt widział pięcioletni chłopak z Emilcina, a kilku mieszkańców wioski słyszało dziwny, jakby wydobywający się spod ziemi, huk.

Oni są wśród nas?

Incydent z Emilcina stał się głośny w świecie. Zeznania pana Wolskiego badane były przez dziesiątki specjalistów z różnych dziedzin nauki. On sam nigdy wcześniej o UFO nie słyszał, nie miał nawet pojęcia o istnieniu takiego zjawiska. Choć cały opis zdarzenia brzmi nieprawdopodobnie, a niektóre jego fragmenty wydają się wręcz groteskowe nikomu nie udało się jednoznacznie wykazać, że pan Jan Wolski mówił nieprawdę.

Do dziś nie wiadomo co naprawdę wydarzyło się w lesie pod Emilcinem 10 maja 1978 roku, ale wiele osób uważa, że jest to najbardziej wiarygodna relacja ze spotkania z „obcymi” w Polsce.

W 1978 roku zanotowano wyjątkowo liczne obserwacje UFO na terenie całego kraju, a tajemnicze zjawiska na niebie widziało kilkudziesięciu świadków z kilkunastu różnych miast. Media nie przywiązywały wtedy jeszcze do spraw UFO szczególnego znaczenia.

Dziś, wiemy już, że spotkania z niezidentyfikowanymi obiektami wcale nie są tak nieprawdopodobne, jak nam się zwykło dotychczas wydawać. Pozostaje tylko pytanie: czy kiedykolwiek uda się te dziwne obiekty zidentyfikować i dowiedzieć się, skąd naprawdę pochodzą.

Source: onet.eu

Well . . . That’s how it is ! WAS IS AND WILL BE !

MIKAL STEPHAN JOHN PLONKA 26.06.2010

When I was maybe 14-15 y old, someone show me gambling machine and how to play.

Was really nice and easy of course to do that.

And I won few times! ( Still don’t know why people who play first or one of firsts times always winning ? )

After many many loses – when you saying I will never never play again . . . I got some experience and wanna get something off one’s chest. ( Just share it )

So what know now that YOU CAN NOT WIN ! never ! Those what play are losers . . . there exist people what play for the general rule ! but that is a different story ( they know ).

I remembered how is usually start,  when you passing a bar where they blink to you and singing come to play with me or friend really wanna take you with him for lucky because I know how to win etc. or you are bored and there isn’t exist anything else to do !( THeN YOU THINK THAT ). Planing game is not to good as well “!

Systems are good but you must be patient and consequence . . . so there aren’t good

What rules to win ???

In all my experience I figured very good two rules what always works if you play of course and looking for some special feature to winning! HAHAAH

• THEM LESS TIME YOU PRESS THE BUTTON THAN MORE YOU CAN WIN
• THEM MORE TIME YOU SPEND THERE THAN MORE YOU CAN LOSE

So never plan to much game, don’t enjoy , don’t panic , DON’T PLAY GO BUY ICE CREAM

One more think :

Nobody can explain that, but every time when you win there exist a feeling what you can not stop to play again and again – so better is not wining !!! Just keep balance :]

Michael

Components:

All those things was connected together and mount on mast and in box for MIKROTIK boards. Cables what we using to connect them together is similar to H-1000 50 Ohm.

Here is all story!

Well, was there when we build this so just you can look how that was !

Good Luck ! @GRAYEND